“Καταδικασμένοι Έρωτες Ι”

~ 45 ~

Ξεχάστηκες θα συναντήσουμε το ζευγάρι Blonde.

Δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Θέλουν έτοιμες τις φωτογραφίες.

Έχουμε πολύ δουλειά.”

Να και κάποιος που ανησύχησε για μένα και δεν του το ‘χα.

Τι κάνει η συνεργασία και το χρήμα.

Αν έχεις φήμη και δόξα.

Όλοι ανησυχούν, μην χάσουν και δεν αποκτήσουν περισσότερα χρήματα.

Γινόταν κυνική, με τον εαυτό της και τους ανθρώπους που είχε δίπλα της χρόνια τώρα.

Τι της έφταιγαν για την παρορμητική της αφέλεια.

Πρόσταξε τον εαυτό της να σταματήσει τις σκέψεις αυτές, δεν της ταίριαζαν.

Τι θα μεταμορφωνόταν σαν κάποιους που χρόνια προσπαθούσε και τους έβγαζε στο περιθώριο της ζωής της;

Ειδικά στο Δημήτρη.

Μπορούσε να έχουν διαφορές στον επαγγελματικό χώρο, ποτέ όμως δεν την άφησε μόνη.

Μπορεί να μην τον εμπιστευόταν για κάποιο ξεχωριστό μυστικό, γιατί ήξερε πως κάποια στιγμή θα το έβγαζε άθελά του στην επιφάνεια, άλλωστε δημοσιογράφος ήταν, αυτή η δουλειά του να ξεθάβει θέματα και μυστικά.

Αλλά δεν μπορούσε να του ρίξει άδικο σε τίποτα, ήταν δίπλα της όποτε τον χρειαζόταν.

Ο μόνος “φίλος” που την βοηθούσε.

Άλλωστε ποιος είπε ότι όλοι πρέπει να ξέρουν τι αισθάνεσαι.

Τα συναισθήματα μόνο με τον εαυτό σου τα βρίσκεις.

Πηγάζουν από τα βάθη της ψυχής σου, καθρεφτίζονται στα μάτια σου.

Ψιθυρίζουν στα λόγια σου απαλές λεξούλες κατανόησης και αγάπης.

“Δεν είχα ύπνο απόψε.

Σηκώθηκα πρωί και βρίσκομαι στο λιμάνι της Βάρκιζας.

Στην βιασύνη μου ξέχασα τις σημειώσεις μου.

Έλα να με βρεις, έχουμε χρόνο.

Θα μελετήσουμε από δω την προσφορά.

Θα κάνουμε τα σχέδια στο Powerpoint Office.

Το αυτοκίνητο μου είναι “εκτός” και δεν μπορώ να γυρίσω πίσω.”

“Σε μια ώρα θα είμαι μαζί σου.

Θα καλέσω τον Άλεξ.”