“Καταδικασμένοι Έρωτες Ι”

~ 6 ~

Το κρυφό όνειρό της.

Έσκυψε την φίλησε γλυκά στο ροδαλό μάγουλο της καθώς της πρόσφερε ένα ποτήρι κρασί.

Ίσως από σύμπτωση το κρασί λέρωσε το καινούργιο φόρεμα του κοριτσιού.

Καθώς σηκώθηκε από την καρέκλα να το καθαρίσει, έπεσε η ραντούλα που κρατούσε το φόρεμα και φάνηκε το απαλό, νεανικό της, στητό στήθος της.

Ο νεαρός την κοιτούσε έντονα, λίγα χιλιοστά δίπλα της, σχεδόν την άγγιζε.

Δεν άργησε να αισθανθεί έντονα την ανάγκη να βρεθεί μόνος μαζί της.

Ήξερε ότι η κοπέλα ήταν απείραχτη και προσπαθούσε να κρατήσει τα προσχήματα.

Δεν άντεξε και την φίλησε στα κατακόκκινα χείλη της.

Από την ντροπή της είχαν κοκκινίσει τα μάγουλά της.

Συνέχισε απαλά, γλυκά το φιλί στο λαιμό.

Λαχταρούσε να βρει το στήθος της να δαγκώσει το παρθένο της σώμα.

Να κυλιστούν σε μια γλυκιά αμαρτία.

Η κοπέλα αφέθηκε στον έρωτά του.

Ένα βογκητό την ώρα που ο παρθενικός υμένας την αποχαιρετούσε για πάντα και την καλωσόριζε η ερωτική γυναίκα.

Από την μια στιγμή στην άλλη το κοριτσάκι έγινε γυναίκα, έτοιμη να κατακτήσει κάθε αντρική επιθυμία.

Η ομορφιά της μάγευε κάθε άντρα.

Τα μαλλιά της χύθηκαν στο κρεβάτι και ο αναστεναγμός της δήλωνε την απόλαυση κάθε κίνησης του άντρα που είχε εισβάλλει μέσα της να ικανοποιήσει κάθε ερωτική του επιθυμία, κάθε ηδονή.

Στα λίγα λεπτά που διήρκεσε το ποτάμι της ερωτικής λάβας, που ξεχύθηκε από την ολοκλήρωση του παθιασμένου έρωτα τους, αδίστακτα και χωρίς ενοχές επαναλήφθηκε μετά από λίγο.

Τα κορμιά δεν δίστασαν να ικανοποιήσουν κάθε ηδονή ολοκλήρωσης και να προχωρήσουν πέρα από το επιτρεπτό για την εποχή ολοκληρωμένο έρωτα πριν από το γάμο.”

Είχε ακούσει αρκετά, δεν μπορούσε να φανταστεί πέρα από έναν όμορφο πρίγκιπα να της κρατά το χέρι και να της λέει ότι την αγαπά.

Ήταν άλλωστε πολύ μικρή να καταλάβει πέρα από ότι είχε ακούσει τι σήμαιναν όλα αυτά.

Ο καιρός πέρασε και το ζευγάρι παντρεύτηκε γιατί από τις τολμηρές επιθυμίες τους δεν πήραν τις προφυλάξεις που έπρεπε και από κοριτσάκι μεταμορφώθηκε σε γυναίκα και μια υπέροχη νεαρή μαμά.

Οι κουβέντες των τριών γυναικών συνεχίστηκαν.

“Τα έμαθες, αργά την νύχτα, πάλι το μεταμεσονύχτιο ζευγάρι.

Τους είδαν να μπαίνουν στον αχυρώνα της κυρά Μαριώς στον επάνω μαχαλά.

Έμειναν για λίγο, έφυγαν βιαστικά λες και τους κυνηγούσαν.”